గురువారం, ఆగస్టు 11, 2011

చదువు కష్టం

నాకు తెలిసిన వాళ్లకి ఒక సమస్య వచ్చింది. అది కూడా వాళ్ళబ్బాయి వల్ల. కుర్రాడు బుద్ధిమంతుడు, తెలివైన వాడూ అయినప్పటికీ సమస్య రాడానికి కారణం 'కాలం కలిసి రాకపోవడం' అని తల్లిదండ్రుల ప్రగాఢ నమ్మకం. సరే, నమ్మకాలనీ, విశ్వాసాలనీ మార్చడానికి మనమెవరం? సమస్య ఆ కుర్రాడి చదువు. ఎటూ కాకుండా అయిపోయింది కదా అని బాధనిపించింది జరిగింది విన్నప్పుడు. ఇప్పుడు ఎవరిని తప్పు పట్టినా ఉపయోగం లేదు కూడా.

ఆ కుర్రాడు మూడేళ్ళ క్రితం ఇంటర్ పాసై, ఎంసెట్ రాశాడు. మంచి ర్యాంకు రాలేదు. ఎంసెట్ మళ్ళీ రాయాలా? డిగ్రీలో చేరాలా? ఇంకేదన్నా ప్రత్యామ్నాయం ఆలోచించాలా? అన్న ఆలోచనలో అతను, అతని కుటుంబం ఉన్నప్పుడు, 'ఎంసెట్ లో ర్యాంకు రాలేదా? బాధ పడకండి. మీ పిల్లల్ని సీఏలుగా తీర్చి దిద్దే బాధ్యత మాది' అంటూ ఓ ప్రముఖ విద్యా సంస్థ మొదలు పెట్టిన ప్రచారం వీళ్ళ దృష్టికి వచ్చింది. ఆ సంస్థ ఆఫీసుకి కుర్రాడిని తీసుకుని వెళ్ళారు అతని తల్లిదండ్రులు.

చార్టర్డ్ అకౌంటన్సీ ఎంత గొప్ప కోర్సో, ఇంజనీరింగ్, మెడిసిన్లతో ఏవిధంగా సమానమో - కొండొకచో అంతకన్నా ఎక్కువో - ఆ కోర్సు పూర్తి చేస్తే కుర్రాడి జాతకం ఏవిధంగా మారిపోతోందో గ్రాఫిక్స్ లో చూపించేయడంతో పాటుగా, కుర్రాడిని తమకి అప్పగిస్తే తగు మాత్రం ఫీజు తీసుకుని సీఏగా తిరిగి అప్పగిస్తామని హామీలిచ్చేసి, అప్పటికప్పుడే అడ్మిషన్ తీసుకోడానికి ఒప్పించేశారు ఆ సంస్థ వాళ్ళు. మార్కెటింగా మజాకానా మరి? శుభమో, ఆశుభమో తెలియని ఒకానొక ముహూర్తంలో కోచింగులో చేరిపోయాడు.

వాళ్ళబ్బాయిని సీఏని చేయబోతున్నందుకు తల్లితండ్రులు చాలా గర్వపడ్డారు అప్పట్లో. ఇంజినీరింగుకి తొందర్లోనే డిమాండ్ పడిపోతుందనీ, సీఏనే బెస్టనీ చుట్టూ ఉన్నవాళ్ళకి చెప్పారు కూడా. గడిచిన మూడేళ్ళలోనూ దాదాపుగా ఇంజనీరింగ్ చదువుకి పెట్టినంత ఖర్చూ సీఏ చదువుమీద పెట్టారు. సమస్య ఇప్పుడు వచ్చింది. ఆ కుర్రాడికి క్లాసులో ఉన్నంతసేపూ బాగానే ఉంటోంది కానీ, చదవడానికి వచ్చేసరికి అంతా బ్లాంక్ గా ఉంటోంది. ఇక పరిక్షలైతే చెప్పక్కర్లేదు. సీఏ నేను చదవను అంటాడు. సదరు సంస్థ వాళ్ళు విజయవంతంగా చదువుకుంటున్న స్టూడెంట్స్ ని చూపిస్తూ లోపం కుర్రాడిలో ఉంది తప్ప కోచింగులో లేదనేస్తున్నారు.

కుర్రాడి పరిస్థితి త్రిశంకు స్వర్గంలో పడ్డట్టయ్యింది. అటు చూస్తే తన తోటివాళ్ళందరూ ఇంజనీరింగ్ పూర్తి చేసేయ బోతున్నారు. చదువు పూర్తి చేసి ముందుకి వెళ్ళలేడు. అలాగని వెనక్కీ వెళ్ళలేడు. తల్లితండ్రులు సీనియర్ చార్టర్డ్ అకౌంటంట్లని కలవడం మొదలు పెట్టారు. "కోచింగ్ లో చేరిస్తేనే సీఏ అయిపోరు. చదివే వాళ్లకి ఆసక్తి ఉండాలి. బాగా కష్టపడి చదవడం, చదివింది అర్ధం చేసుకుని సొంతంగా రాయడం అవసరం. మీరు కోర్సులో చేర్చేముందే కుర్రాడిని మా దగ్గరకి తీసుకురావాల్సింది" అన్నది అటునుంచి వచ్చిన సమాధానం. సీఏలో పాస్ పర్సంటేజ్ పదిహేను నుంచి ముప్ఫై శాతం లోపేనని చల్లగా చెప్పారు వాళ్ళు.

"సీఏ అంటే మాటలేంటీ.. ఎవడు పడితే వాడు సీఏ అయిపోడమే" అంటూ దొరికిందే చాన్సని కొందరు బంధువులు మొటికలు విరుస్తున్నారు . కుర్రాడికి ఏడుపొక్కటే తక్కువ. తల్లిదండ్రుల పరిస్థితీ ఇంచుమించి అదే. సీఏ మధ్యలో వదిలేసిన వాళ్లకి ఒక సర్టిఫికేట్ ఇస్తారనీ, దానితో సీఏగా పనిచేసే వాళ్ళదగ్గర అసిస్టంట్ ఉద్యోగం దొరుకుతుందనీ తెలిశాక, ఆ ఉద్యోగంలో చేరిపోతానని కుర్రాడి పట్టు. ఇప్పటికీ సమయమూ, డబ్బూ చాలా ఖర్చయ్యింది కాబట్టి ఇకపై ఆ రెంటినీ వేస్ట్ చేయనంటాడు. ఎటూ చెప్పలేని పరిస్థితిలో ఉన్నారు తల్లిదండ్రులు. నన్ను సలహా అడిగినప్పుడు "కేవలం మూడేళ్ళ కోసం నలభయ్యేళ్ళ కెరీర్ ని పణంగా పెట్టొద్దు. ఇంటర్ క్వాలిఫికేషన్ తో చేయదగ్గ కోర్సుల్లో నీకు నచ్చిన దానిలో చేరు.. జరిగినదాన్నే తల్చుకుని బాధ పడొద్దు" అని చెప్పాను.. చూడాలి, ఏం చేస్తారో..